بیایید وانمود کنیم که جمهوری اسلامی ایران یک زن ۵۰ ساله را برای جنایتی که در ۱۸ سالگی مرتکب شده بود، اعدام کرده است.
بیایید بگوییم که این جرم یک دانشجوی زن را به قتل رساند. همچنین فرض کنیم که زن برای اعدام دچار تجاوز جنسی و سوء استفاده جنسی شده است، زیرا او یک کودک بود و با بیماری روانی تشخیص داده شده بود، سپس اعتراف کرد: "سال های زیادی طول کشید تا حتی جاذبه کاری که انجام دادم را درک کنم."
احتمالاً مقدار منصفانه ای از بالادستی های بین المللی به دنبال آن خواهد آمد و بارباریت ایران را در انتخاب یک زن با چنین گذشته ای مشکل دار می داند. ایالات متحده بدون شک در فشار انتقاد خواهد بود.
و با این حال هیچ چنین شتابی از زمان اجرای روز چهارشنبه در ایالت تنسی از سال 50 ساله به نام کریستوفر پویک، که همه جزئیات فوق مربوط به واقعیت است، از بین نرفته است.
پیک قرار بود اولین زنی باشد که از سال 1820 در تنسی اعدام شد، مبادا کسی تصور کند که جامعه آمریکا به جای عقب نشینی در حال پیشرفت است. با این حال، اعدام کنندگان در کار خود شکست خوردند و هنگامی که Pike پس از تزریق با تمام روش های داروهای کشنده زنده ماند، این عملیات نامیده شد و او به بیمارستان منتقل شد.
با ترس از دردی که با تزریق به مرگ می رسید، Pike در ابتدا درخواست کرد که توسط جوخه شلیک کشته شود – یکی از گزینه های مختلف متمدن ارائه شده برای قربانیان مجازات اعدام در برخی از ایالت های آمریکا. درخواست رد شده بود.
به گفته وکلای Pike، اعدام های ناموفق به « شکنجه شیمیایی» منجر می شود. میزان آسیب مغزی Pike ممکن است به دلیل محرومیت از اکسیژن باقی بماند.
باز هم، فقط می توان تصور کرد که نوعی از محکومیت های خودآزمایی که ایران نه تنها سعی داشت یک زن روانی را اجرا کند، بلکه به صورت سلطنتی کشتار را به طور بالقوه نیمه مرده خود را به جای آن ترک کند.
البته، ایران تنها کشوری نخواهد بود که برای چنین اقدامی در آتش خواهد بود؛ بسیاری از کشورهای دیگر در خاورمیانه و آفریقا به طور مشابه برای چنین وحشیانه ای محکوم خواهند شد.
اما همه چیز در یک روز کار در ایالات متحده است، جایی که مجازات اعدام در بیش از نیمی از 50 ایالت کشور قانونی است.
البته در میان مشکلات فراوان با مجازات اعدام، فرکانسی است که افراد بی گناه به قتل می رسند. مرکز اطلاعات مجازات اعدام گزارش داد: «از سال ۱۹۷۳، دست کم ۲۰۳ نفر که به اشتباه محکوم شده اند و به مرگ در آمریکا محکوم شده اند، به قتل رسیده اند.»
با یادآوری این که مجازات اعدام "به عنوان ابزاری برای کنترل جمعیت سیاه و شورش های دلسرد کننده" در طول عصر بردگی در ایالات متحده نگهداری می شود، این سازمان به ماهیت نژادی پایدار کشتار دولتی در کشور با افراد سیاه "در حال حاضر شامل 40 درصد از جمعیت ردیف مرگ با وجود تنها 12 درصد جمعیت ایالات متحده است."
برای اطمینان، به سختی تکان دهنده است که طبقه بندی نژادپرستانه که برای دموکراسی در ایالات متحده می گذرد، در مرگ و همچنین در زندگی بازتولید می شود.
پس از همه، چه راه بهتری برای حمایت از سلسله مراتب سرمایه داری و حفظ کنترل اجتماعی نخبگان نسبت به قتل عام غیر رسمی و قانونی مردم رنگ و فقرا؟
و در حالی که Pike سیاه نیست، تلاش او برای قتل هنوز هم مکانیسم کنترل با یادآوری بی ارزش بودن آنها و داوری نهایی سرنوشت آنها است.
در همین حال، انحصار دولت در قتل به این معنی است که بسیاری از قاتلان سرد خون آزاد می شوند - مانند جاناتان راس، افسر مهاجرت و گمرک که به طور کشنده به رنی گود شلیک کرد، مادر ۳۷ ساله از سه، در مینیاپولیس، مینه سوتا، در ژانویه.
این اتفاق می افتد، یک کهنه سرباز جنگ علیه عراق است، جایی که در طول سال ها ایالات متحده نیز در کشتار بسیار زیاد با مصونیت مشغول بوده است. و همانطور که در مکان های دیگر که بدشانسی در ریشه های متقابل ایالات متحده داشته اند، کشتار جمعی به همان اندازه و تا زمانی که ایالات متحده یکی از انجام کشتار است، اجرا شده است.
در واقع، چه در حال انجام اعدام های دولتی در خانه یا کشتار غیر قانونی ماهیگیران در کارائیب باشد، ایالات متحده هنوز به اندازه کافی برای کار بربریت که خود ایالات متحده را در سلاح اگر جداول تبدیل شده است، گرفته شده است.
استاندارد دوگانه غالب چیزی شبیه به این است: زمانی که ایران مردم را اعدام می کند، این یک رسوایی اخلاقی و یک جرم است. هنگامی که ایالات متحده مردم را اعدام می کند، این یک تمرین قانونی در عدالت کیفری داخلی است.
همانطور که Pike در بیمارستان تنسی ناخودآگاه باقی مانده است، دولت برای باقی مانده از سال به عنوان قدرت هایی که فکر می کنند جهنم در طول اعدام اتفاق افتاده است، متوقف شده است.
رئیس جمهور دونالد ترامپ که در دوره اول خود اعدام ها را افزایش داد و مشغول تکرار این شاهکار در دوم خود است، استدلال می کند که "این کار نباید بسیار دشوار باشد" کسی را با تزریق به قتل برساند، علی رغم آنچه در تنسی اتفاق افتاد.
اما از آنجایی که ایالات متحده در داخل و خارج از کشور به قتل می رسد، نمی تواند کمک کند، اما فکر می کند که این کار آسان نیست.
دیدگاه های بیان شده در این مقاله خود نویسنده است و لزوما منعکس کننده موضع سرمقاله الجزیره نیست.