عدن، یمن در این شهر ساحلی که مدت ها به تابستان های مرطوب و مرطوب عادت داشت، نبود برق می تواند یک روز کامل تغییر کند.
هنگامی که قدرت کاهش می یابد، طرفداران و سیستم های تهویه مطبوع خاموش می شوند. خواب سخت می شود. دانش آموزان برای پایان دادن به تکالیف خود قبل از تاریکی می آیند. کودکان به خیابان ها می ریزند در حالی که مردان جوان به سمت دریا می روند و در جستجوی آب های هوا و خنک تر هستند.
در داخل بیمارستان ها، جایی که درمان نمی تواند به تعویق بیفتد تا زمانی که چراغ ها روشن شوند، برق وزن متفاوتی را به طور کامل حمل می کند.
بحران قدرت یمن پیش از جنگ جاری است. حتی قبل از درگیری، تنها حدود 55 درصد جمعیت از تمام منابع به برق دسترسی داشتند که در میان پایین ترین نرخ ها در خاورمیانه و شمال آفریقا است.
از سال ۲۰۱۵، آسیب به زیرساخت ها، کمبود سوخت و سیستم های توزیع و پیری حتی شکننده تر شده است.
در عدن، ایستگاه های برق همچنان با خاموش شدن های مکرر مواجه می شوند و ساکنان بدون برق را برای مدت طولانی ترک می کنند. گزارش شده است که افزایش حق بیمه در تانکرهایی که سوخت به عدن حمل می کنند نیز این بحران را بدتر کرده است.
یک ارزیابی توسط صندوق بین المللی پول (IMF) در سال جاری منتشر شده است که عدن تنها دو تا شش ساعت برق در روز به عنوان نقاط ضعف ساختاری و کمبود سوخت ایجاد شده است.
همانطور که خورشید بر روی شهر قرار می گیرد، قسمت دوم روز شروع می شود. خانه ها و کسب و کارها به تاریکی می روند و تنها توسط چراغ های کوچک که توسط باتری ها و سیستم های خورشیدی ساخته شده اند، مورد توجه قرار می گیرند. ساکنان اغلب نمی دانند که آخرین خاموشی تا چه حد دوام خواهد آورد و یا اینکه چه مدت قدرت در یک بار دیگر باقی خواهد ماند.
در طول تابستان، هنگامی که درجه حرارت در صعود عدن به 40 درجه سانتی گراد (10 درجه فارنهایت)، عواقب آن برای فرار سخت است. ساکنان شهر که در اواسط سال مصاحبه شده بودند گفتند که خانه هایشان در طول کاهش قدرت طولانی مدت که شهر را درگیر می کند تقریبا غیر قابل تحمل شده است. گرما همیشه زمانی که خورشید پایین می رود ناپدید نمی شود.
گاهی اوقات قدرت به هنگام خواب برمی گردد، بنابراین بیدار می شویم تا از آن استفاده کنیم. زندگی ما با زمانی که برق می آید و می رود گره خورده است، یکی از ساکنان گفت. برای خانواده اش، قطع برق نه تنها در ساعت بلکه در مشکلات اندازه گیری می شود. کودکان قادر به خوابیدن نیستند، مواد غذایی در یخچال های گرم و خانه باید منتظر بمانند.
هنگامی که گرمای داخل بیش از حد می شود، سرهای خود را برای ساحل تخلیه می کنید. او گفت: «دریا دیگر جای تفریح نیست بلکه پناهگاهی از گرمای غیرقابل تحمل شهر است.
"هنگامی که برق برای ساعت ها خاموش می شود، ماندن در داخل بسیار دشوار است." هیچ فن و تهویه مطبوع وجود ندارد و رطوبت گرما را بدتر می کند، بنابراین ما به دریا می آییم.
در پایان روز، مردان و خانواده های جوان در امتداد اسکله جمع می شوند. برخی شنا دیگران به سادگی کنار آب می نشینند و منتظر می مانند تا شهر خنک شود. اما دریا نمی تواند بحران برق عدن را حل کند. چند ساعت بعد، توسف به خانه برمی گردد و گاهی خانه را دقیقا همان طور که ترک کرده است پیدا می کند.
گاهی اوقات برمی گردیم و قدرت هنوز از بین می رود و ما دوباره منتظر می شویم.»
برای کودکان مانند محمد، سعید و عبدالله، خاموشی در جایی که دوران کودکی اتفاق می افتد، تغییر کرده است. هنگامی که خانه های آنها خیلی گرم می شوند، به خیابان می روند، بین خانه ها و یا نشستن با کودکان دیگر تا اواخر.
در داخل خانه گرم می شود، بنابراین ما پایین می آییم و در خیابان بازی می کنیم، یکی از پسران گفت. ما فوتبال بازی می کنیم یا با دوستانمان می نشینیم. در خارج بهتر است که برق خاموش شود.»
برای آنها، یک خاموشی یک رویداد فوق العاده نیست. این بخشی از زندگی است که آنها با آن بزرگ شده اند.
این اثرات آنها را در کلاس دنبال می کند. در عدن، برنامه توسعه سازمان ملل بیش از 7000 دانش آموز و معلم را که در تاریکی و در حال خفه کردن کلاس ها در طول کاهش قدرت هستند، مستند کرد. نصب سیستم های خورشیدی در هشت مدرسه و دفتر آموزش و پرورش کمک کرده است. یک معلم گزارش داد که برخی از دانش آموزان به دلیل گرما ضعیف شده اند.
در خانه، آماده سازی برای امتحانات می تواند به یک لامپ قابل شارژ یا یک سیستم کوچک خورشیدی بستگی داشته باشد.
در بیمارستان ها هیچ گزینه ای وجود ندارد، اما به سادگی تاریکی را انتظار می کشد. عملیات تئاتر، واحدهای مراقبت های فشرده، آزمایشگاه ها، یخچال های پزشکی و ماشین های دیالیز همگی به قدرت مداوم بستگی دارند.
سازمان بهداشت جهانی (WHO) می گوید که کاهش مکرر برق، خدمات بهداشتی نجات بخش را در سراسر یمن مختل می کند و امکاناتی را برای تکیه بر ترکیبات برق شبکه، ژنراتورها و سیستم های خورشیدی فراهم می کند.
در سال 2025، WHO حدود 4.33 میلیون لیتر (1.14 میلیون گالن) سوخت را به 177 تاسیسات بهداشتی در سراسر کشور برای نگه داشتن ژنراتورها و تجهیزات ضروری عرضه کرد.
زینا احمد، بیمار کلیه، لوله های ساعت خون خود را به یک ماشین دیالیز حمل می کنند.
برای مردم در خانه، قطع برق به معنای گرما و تاریکی است. برای ما اینجا، اولین چیزی که در مورد آن فکر می کنیم این است که آیا می توانیم دیالیز خود را داشته باشیم یا نه.»
به بیمارستان می آیم و می دانم که به این جلسه نیاز دارم. اگر به تأخیر بیفتد، من به این فکر می کنم که چه زمانی آن را دریافت خواهم کرد و آیا دستگاه ها به کار خود ادامه خواهند داد.
پس از سال ها عرضه شبکه های غیر قابل اعتماد، پانل های خورشیدی، باتری ها و ژنراتورها به بخش های آشنای چشم انداز یمن تبدیل شده اند.
آنها در پشت بام نشسته اند و قدرت را به خانه ها، کسب و کارها و مدارسی که می توانند آنها را تامین کنند، می دهند.
در حال حاضر بیش از نیمی از خانه های یمن به نوعی به انرژی خورشیدی متکی هستند، در حالی که بیمارستان ها و دیگر تاسیسات بهداشتی به طور فزاینده ای سیستم های خورشیدی را برای ادامه خدمات ضروری اتخاذ می کنند.
خانواده هایی که می توانند پنل ها و باتری های بزرگ تر را خریداری کنند، می توانند لوازم بیشتری تولید کنند. برخی دیگر ممکن است برق کافی برای یک نور، یک فن یا شارژر تلفن داشته باشند – یک سپر شکننده در برابر تاریکی و گرما.