نوار غزه – زمانی که جنگ نسل کشی اسرائیل در غزه پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ آغاز شد، صدها هزار فلسطینی مجبور به ترک خانه هایشان شدند و بسیاری از آنها مجبور به جابجایی در جنوب شدند.
در 27 سپتامبر 2026، حداقل 74،018 فلسطینی کشته شدند و 17079 نفر از زمان آغاز جنگ در غزه مجروح شدند.
بعضی ها با هیچ چیز فرار کردند، خانه ها، وسایل و خاطرات را ترک کردند. دیگران موفق به گرفتن آنچه که آنها نمی توانستند پشت سر بگذارند: یک کتاب، یک ابزار موسیقی، اسباب بازی، یک حیوان خانگی یا یک عروسک.
ما از مردم در غزه پرسیدیم که پس از ۷ اکتبر با آنها چه کردند و بعد از جابجایی مکرر در طول جنگ چه می کنند.
هنگامی که عمر عبدال حکیم حمد، 30 ساله، در حدود نیمه شب، یک نظم جابجایی در بیت هانون، شمال غزه دریافت کرد، تصمیم گرفت با وجود بمباران سنگین، اندکی طولانی تر بماند. او می خواست آنچه را که از خانه اش می توانست جمع کند و از اینکه هرگز برنمی گردد، جمع کند.
اولین چیزی که فکر می کرد پس انداز کردن کتابخانه شخصی او در حدود ۵۰۰ کتاب بود.
او توانست حدود 200 کتاب قدیمی و نادر را که احساس می کرد نمی تواند جایگزین آن شود، بگیرد.
از زمان ترک بیت هانون در 30 اکتبر 2023، عمر 13 بار آواره شده است و اولین بار به شهر غزه و بعد از آن به اردوگاه پناهندگان Maghazi منتقل شده است، جایی که او همچنان آواره شده است.
برای عمر، کتاب ها بیشتر از اموال بودند. او می گوید: «آنها بخشی از کسانی هستند که من هستم، توصیف اینکه چگونه عشق او به خواندن در 15 سالگی آغاز شد.
در میان کتاب هایی که او با او حمل می کند، نسخه 1933 از کالیلا و دیمنا است.
در طول شرایط مانند قحطی که غزه را برای بخش های بزرگی از جنگ تحت تاثیر قرار داد، او حتی کل کتابخانه خود را برای یک یا دو کیلوه آرد مبادله می کرد، اما می گوید که از اینکه او موفق به حفظ بسیاری از آن شد، سپاسگزار است.
امروزه کتابخانه فونیکس (در مرکز شهر غزه) حدود 7000 کتاب دارد که شامل حدود 3000 کتاب از کتابخانه های ویران شده در طول جنگ و 4000 کتاب دیگر است که خریداری شده اند.
هنگامی که شاه ابو Khosa، 30 ساله، خانه خود را در محله آل جیالا در 16 اکتبر 2023 ترک کرد، او دو سگ، لیلی و بابی را با او گرفت.
جابجایی او را از بیمارستان آل سعود به جنوب غزه، سپس به خانه و در نهایت به پناهگاه مدرسه برد.
این سفر برای هر دو سگ، به ویژه لیلی، که از صدای بمباران می ترسیدند و هر زمان که شروع به کار کرد، پنهان می شد. بابی پس از غذا از گرسنگی درگذشت.
"من هرگز فکر نمی کردم که لیلی را پشت سر بگذارم" شاه می گوید که او را به عنوان بخشی از خانواده توصیف می کند.
در طول قحطی، لیلی با خوردن آنچه که خانواده می خوردند، از جمله نان و نان، زنده ماند، در حالی که شاه ادامه داد به اشتراک گذاشتن مواد غذایی کوچک که با او داشتند.
شاه می گوید که یک بار از سگ ها می ترسد، اما بعد از اینکه خواهرش لیلی و بابی را از مصر آورد، تغییر کرد.
لیلی به ویژه به او نزدیک شد و بیشتر وقت خود را با شاه گذراند و غذای خود را به اشتراک گذاشت. او لیلی را به عنوان وفادار و ملایم توصیف می کند و می گوید که سگ وقتی شاه در خطر بود احساس می کند و سعی می کند از او محافظت کند.
شاه امیدوار است که تمام حیوانات خانگی در غزه جایی امن پیدا کنند که غذا، آب و جایی برای خواب داشته باشند، «از ترس و آسیب، و بدون اینکه بیرون بکشند.»
همانطور که Yaseen al-Qubt، 16 خانه خود را در Beit Lahiya در 12 اکتبر 2023 ترک کرد، او با او پوشیده بود.
خانواده او در غزه مرکزی به ایزاکا نقل مکان کردند، در حالی که خانه آنها بعدا بمباران شد و این ابزار در زیر آوار باقی ماند.
یاسین از ژانویه 2023 مالک این تاج بود و یاد گرفته بود با کمک همسایه ای که یک بازیکن چوب بود بازی کند.
او بعدها موفق شد تا تاج خود را از زیر خرابه ها بازیابی کند. او دوباره آن را برداشت و بازی را ادامه داد.
برای یاسین، بازی نیز راهی برای راحتی کودکان در اردوگاه جابجایی است. هنگامی که صدای هواپیماهای بدون سرنشین اسرائیلی آنها را می ترساند، او با چوب بازی می کند تا چند لحظه آرامش به آنها بدهد.
او رویای ترک غزه برای ادامه تحصیل در موسیقی، بازی در مراحل بزرگ و در نهایت داشتن یک چوب حرفه ای را دارد که به او کمک می کند تا مهارت های خود را توسعه دهد.
در حال حاضر، او به این ابزار متصل است، زیرا "ما هنوز چیزی زیبا برای ارائه داریم."
هنگامی که هاودا Helassa، 20 ساله، خانه خود را در Tal al-Hawa، جنوب غزه، در اولین ساعات جنگ، او یک تی شرت امضا شده از برنامه Microscholarship دسترسی، یک برنامه ایالات متحده با بودجه ایالات متحده است که آموزش زبان انگلیسی و فرهنگی را به جوانان ارائه می دهد.
همکلاسی های او پیراهن را در 15 سپتامبر 2023، در طول کلاس نهایی خود، دو سال قبل از فارغ التحصیلی در 27 سپتامبر امضا کردند.
هنگامی که ما خانه خود را در روز اول جنگ ترک کردیم، تی شرت یکی از اولین چیزهایی بود که به ذهنم آمد.
او آن را تقریبا به طور غریزی در کیف خود قرار داد و می خواست چیزی را از بخشی از زندگی اش که فقط چند روز قبل به پایان رسید، نگه دارد.
هاودا و خانواده اش برای اولین بار به خانه مادربزرگش در شهر غزه نقل مکان کردند و سپس به جنوب آواره شدند و بخشی از راه را پیاده روی کردند و سرانجام در جنوب قلمرو فلسطین به Rafah رسیدند.
در ماه می سال ۲۰۲۴، دوباره آواره شدند و این بار به خان اینیس پیوستند. هنگامی که آنها در ژانویه 2025 به غزه برگشتند، خانه خود را کاملاً سوخته یافتند.
او می گوید: «هیچ چیز از زندگی ای که در آنجا داشتیم باقی نمانده است.» "هیچ متعلق، عکس، هیچ خاطره ای که ما می توانیم در آن نگه داریم، فقط دیوارهای سیاه".
آنها در آوریل 2025 دوباره آواره شدند و در ماه اکتبر به Remal و سپس Tal al-Hawa نقل مکان کردند، قبل از رفتن به az-Zawayda و بازگشت به غزه. آنها در حال حاضر در Tal Al-Hawa هستند.
برای هاودا، تی شرت به زندگی ای که پیش از جنگ داشت، پیوند می خورد، دوره ای از یادگیری، دوستی و تجربیاتی که او را شکل می داد.
هنگامی که محمود حسین، 8 ساله و خانواده اش مجبور شدند از شهر غزه به نورارات در غزه فرار کنند، او اصرار داشت که کیسه اسباب بازی هایش را با او بگذراند.
مادرش می گوید که خانواده حدود هفت بار آواره شده اند و هر بار که محمود بدون اسباب بازی هایش از رفتن امتناع کرد، حتی زمانی که سعی کرد او را متقاعد کند که آنها را ترک کند.
در طول یک دوره آتش سوزی، خانواده به خانه بازگشت و آن را تا حدودی نابود کرد.
اتاق محمود ویران شده بود، از جمله تخت خواب، کمد و بیشتر اسباب بازی هایش.
او به شدت تحت تأثیر آنچه در اتاقش اتفاق افتاد، مادرش می گوید. او هنوز اسباب بازی هایی را که از دست داده و اتاقی که قبلاً داشته است به یاد می آورد.
محمود دارای شرایط عصبی است که باعث فعالیت الکتریکی غیر طبیعی در مغز می شود و دو سال است که روزانه دارو مصرف می کند. او دو روز قبل از جنگ درمان خود را متوقف کرد و قرار بود یک درمان جدید را آغاز کند، اما جنگ مراقبت های او را مختل کرد.
او همچنین نیاز به آزمایش های عصبی ماهانه دارد که در حال حاضر در غزه وجود ندارد.
مادرش می گوید که اسباب بازی های محمود در طول جنگ «مکان امن» او شده است. از آنجا که ترس، استرس و غم می تواند تشنج، بازی و ایجاد داستان در اطراف اسباب بازی های خود را کمک به او فرار از جو جنگ و آرام باقی مانده است.