در Lucknow، پایتخت Uttar Pradesh و یک شهر شناخته شده برای میراث Nawabi وصنعتگران آن، آزندر حسین 55 ساله در نیمکت نشسته است که در آن او سال ها صرف ساخت کفش تزئینی کرده است. ابزار او هنوز وجود دارد، اما مشتریان نیستند. در میان افزایش قیمت های نقره در سال گذشته، تقاضا برای کار او کاهش یافته است.
کارگاه کوچک در کنار بازار Chowk قرار دارد، یکی از قدیمی ترین و شلوغ ترین بازارها، یک مرکز مشهور برای خرید عروسی پر از جواهرات نقره ای و دست ساز.
برای سه دهه، حسین یکی از شلوغ ترین صنایع دستی بازاکار بوده است که شکل متمایزی از کفش های نقره ای را به صورت محلی به عنوان nagras شناخته می شود.
او با برش یک ورق نقره نازک به طرح یک nagra شروع می کند، سپس گل و دستمال برگ را بر روی فلز ترسیم می کند. سپس حسین ورق را بر روی لاک گرم می گذارد، یک رزین طبیعی نرم که فلز را در حالی که او از یک چکش و ابزار حکاکی برای ضربه زدن به طرح های پیچیده به محل استفاده می کند.
سپس حسین نقره را در اطراف یک خز یا قالب پا خم می کند، قبل از اینکه آن را بر روی یک پایه مقوایی، لاستیک و مخملی قرار دهد، قطعات را با هم و جفت آن را تمیز می کند. صنایع دستی از این فرآیند برای ساخت نان نقره از دهه ۱۶۰۰ استفاده کرده اند.
در ابتدا، کفش های تزئینی برای استفاده روزانه توسط Nawabi، حاکمان مسلمان پادشاهی سابق Awadh ساخته شد.
"Silver nagras به عنوان مهم ترین بخش از a nawab's intire، گفت: 68 ساله Nawab Masud عبدالله، نسل هشتم از Nawab محمد علی شاه، نawab 9 از Adh، که از 1837 حکومت کرد تا او در سال 1842 درگذشت.
آنها فقط کفش نبودند بلکه فرهنگ و میراث ما را نمایندگی می کردند.
هنگامی که به طور انحصاری برای Nawabs رزرو شد، nagras نقره در طول قرن گذشته به یک سنت عروسی محبوب تبدیل شده است، که توسط کلاس های متوسط و بالا Lucknow به طور یکسان پذیرفته شده است.
پدران ما هر روز نان نقره می پوشند. بعدها، آنها برای جشن ها و در نهایت فقط برای مناسبت های خاص رزرو شدند.» نکته خوب این بود که این سنت فراتر از نوواها گسترش یافت. مردم، به ویژه عروس ها در سراسر Lucknow، آن را به عنوان خودشان در نظر می گیرند و در حال حاضر یک عروس بدون یک ناگرا در نظر گرفته می شود.
حسین و خانواده اش از صنایع دستی این تغییر را دیده اند.
او گفت: «در گذشته، فقط نواب ها می توانند این کفش ها را به دلیل ثروت، قدرت و وضعیت، هزینه کنند.» اما در طول هفت یا هشت دهه گذشته، آنها در میان خانواده های طبقه متوسط و ثروتمند، به ویژه برای عروسی و مناسبت های خاص، محبوب شدند.
دو نوع نان نقره وجود دارد - تشک های باز و بسته به جوتیس، و مشتریان می توانند الگوهای مختلف، تزئینات و طرح ها را انتخاب کنند.
خانواده حسین از اوایل دهه ۱۹۰۰ میلادی در حال شکوفایی بوده و این تجارت زندگی راحتی داشته است. قبل از هر فصل عروسی، او به طور معمول حدود 10 جفت در ماه ساخته شده است، با هر قیمت بین 105 دلار و 22000 روپیه.
«ما با عزت زندگی می کردیم» او به آرامی گفت. ما به اندازه کافی برای تغذیه خانواده خود، آموزش کودکان و صرفه جویی در کمی در هر ماه به دست آوردیم. ما هرگز تصور نمی کردیم که یک روز حتی برای اجرای خانواده مان تلاش کنیم.»
در طول سال گذشته، سفارشات با افزایش قیمت نقره ناپدید شده اند. این فلز در حال حاضر هزینه کمی بیشتر از جنگ آمریکا و ایران در ماه فوریه به دلیل عرضه های شدید و تقاضای سرمایه گذار در حال رشد بود. اما این درگیری یک ضربه دیگر را اضافه کرد، زیرا عدم اطمینان در بازارهای جهانی سرمایه گذاران را به سمت نقره سوق داد و فلز را - و برای بسیاری از خریداران موفق در حال حاضر فراهم کرد.
قیمت فلزات گرانبها در واقع با حمله روسیه به اوکراین در اوایل سال 2022 افزایش یافت، اما اقتصاددانان می گویند قیمت ها به طور قابل توجهی با حملات آمریکا و اسرائیل به ایران افزایش یافته است.
در سال 2023، قیمت نقره در هند به طور عمده بین 725 دلار (70،000 روپیه) و 830 دلار (80,000 روپیه) در هر کیلوگرم نوسان کرد و در سال 2024 به حدود 885 (98000 روپیه) رسید. اما امسال، در میان درگیری با ایران، قیمت های نقره به طور خلاصه به اندازه ۴۷۰ دلار (450,000 روپیه) در هر کیلوگرم قبل از کاهش آتش بس افزایش یافت. حتی در حال حاضر پس از کاهش قیمت ها حدود 2600 دلار (250 هزار روپیه) در هر کیلوگرم، بیش از سه برابر سطح خود را فقط چند سال پیش.
دکتر Salah Ayyub، اقتصاددان و کارشناس تجارت بین المللی با وزارت بازرگانی و صنعت هند، گفت که درگیری های ژئوپولیتیک باعث نوسانات بی سابقه ای در بازارهای جهانی کالاها شده است.
هنگامی که بازارهای سهام بی ثبات می شوند، سرمایه گذاران پول خود را به دارایی های امن تر مانند طلا و نقره منتقل می کنند. این افزایش ناگهانی تقاضا قیمت فلزات گرانبها را به شدت بالا می برد.»
او گفت که عواقب آن در هند بسیار شدید بوده است، زیرا طلا و نقره به طور عمیقی با عروسی ها، دیگر سنت های فرهنگی و پس انداز خانوادگی در هم تنیده شده اند. با افزایش قیمت ها، بسیاری از خانواده ها به طور فزاینده ای جایگزین های ارزان قیمت مانند جواهرات مصنوعی را انتخاب می کنند.
او هشدار داد که در حالی که مصرف کنندگان ممکن است جایگزین پیدا کنند، کسانی که معیشت آنها وابسته به صنعت فلزات گرانبها، از جمله صنعت گران، نقره، مغازه داران جواهرات و صنایع دستی سنتی است، گزینه های بسیار کمتری دارند.
"این تاثیر به خوبی فراتر از مصرف کنندگان گسترش می یابد"، آیورودا گفت. جوامعی که درآمدشان به این فلزات بستگی دارد اکنون با کاهش تقاضا و افزایش عدم قطعیت اقتصادی مواجه هستند.»
افزایش قیمت های نقره نتیجه دیگری داشت که اغلب توسط دولت و سیاست گذاران نادیده گرفته می شود. به گفته آیورودا، هنگامی که یک کشور شاهد افزایش شدید تقاضا برای واردات فلزات گرانبها است، دولت ها اغلب برای جلوگیری از واردات و محافظت از ذخایر ارزی خود مداخله می کنند.
هند به شدت به نقره وارداتی بستگی دارد. افزایش ناگهانی واردات بر ذخایر ارزی کشور فشار می آورد، بنابراین دولت تلاش می کند تا واردات بیش از حد را از طریق تعرفه ها و محدودیت های دیگر دلسرد کند.»
این وظایف واردات در نهایت به مصرف کنندگان منتقل می شود. با افزایش تعرفه ها، هزینه های فرود نقره افزایش می یابد. این یکی از دلایلی است که چرا قیمت نقره در هند در حال حاضر بالاتر از قیمت های جهانی است.»
در سطح جهانی، نقره در حال حاضر هزینه 2،100 دلار (201000 روپیه) در هر کیلوگرم، اما در هند، آن را بیش از 20 درصد بالاتر به دلیل مالیات بر دولت سنگین واردات و صدور مجوز سخت است که خاموش عرضه. هند به واردات بیش از 80 درصد از تقاضای نقره داخلی خود و خرید آن بیش از 20 درصد از تجارت جهانی در نقره تصفیه شده بستگی دارد.
هند بیش از دو برابر مالیات واردات موثر بر طلا و نقره در ماه مه. این امر شاهد سقوط واردات نقره به میزان 87 درصد به تنها 75.6 میلیون دلار در ماه، از 566.2 میلیون دلار در سال گذشته، پایین ترین سطح این کشور طی سه سال گذشته بود.
قیمت های نقره ای بالا در حال حاضر باعث می شود عروس های خوش شانسی برای سخت کردن، گاهی اوقات ویرانگر، تصمیم گیری.
برای خوش شانسی 28 ساله، Uzmadique، که قرار است در ماه دسامبر ازدواج کند، مالک و پوشیدن یک جفت نر نقره در روز بزرگ خود همیشه در لیست عروسی خود قرار دارد.
مادرم در سال 1992 در مراسم عروسی اش نان نقره می پوشید. مادر بزرگ من هم همین کار را کرد و مادر بزرگ من نیز گفت. من همیشه خودم را تصور می کردم که آن ها را بپوشم و عکس های عروسی ام را در آن ها بگیرم و آنها را در اینستاگرام پست کنم. هرگز فقط کفش نبود؛ این یک احساس و یک سنت خانوادگی بود.»
اما هنگامی که او با برنامه ریزی برای سفارش یک جفت از بازار بازدید کرد، قیمت ها او را شگفت زده کرد.
او گفت: "یک جفت که حدود $ 56 تا 208 (15000 تا 20،000 روپیه) هزینه می کند، در حال حاضر نزدیک به 673 (65،000 روپیه) فروخته می شود.
مصمم به داشتن یک جفت، او تصمیم گرفت به جای آن در سایر لوکس های عروسی تسلیم شود.
باید هزینه های عروسی زیادی را کاهش می دادم. من یک پلنگ سبک تر (خط طولانی) خریدم، تعداد لباس هایی که قصد خرید داشتم را کاهش دادم و بودجه ام را در چندین مکان کوتاه کردم، فقط به این ترتیب می توانستم این افراد را اجاره کنم.
با وجود فشارهای مالی، او می گوید که تسلیم سنت کفش هرگز گزینه ای نیست.
آنها فوق العاده گران شده اند، اما احساسات ما به آنها وابسته است. به همین دلیل است که آنها را خریده ام.»