کانادا برای پیوستن به نیروی اعزامی مشترک (JEF)، یک ائتلاف نظامی اروپایی درخواست کرده است، زیرا به دنبال تنوع روابط دیپلماتیک و امنیتی خود پس از رکود شدید در روابط با ایالات متحده است.
مارک کارنی، نخست وزیر، روز چهارشنبه در سفر رسمی به انگلستان، که پس از ملاقات با رئیس کمیسیون اروپا Ursula von der leen در بروکسل بازدید کرد، درخواست کرد. Sheinvited Canada برای تبدیل شدن به اولین عضو "عضو فدرال" از بلوک.
در بیانیه ای، کارنی، JEF تحت رهبری بریتانیا را یک «ابتکار مهم» خواند.
کانادا و ایالات متحده به تازگی به تعرفه های سخت افزاری یکدیگر پس از مذاکرات تجاری شکست خورده اند. اتاوا پس از آن یک حمله جذابیت ترانس آتلانتیک را برای کاهش وابستگی سنگین به ایالات متحده در مورد همه چیز از تجارت به دفاع آغاز کرد.
این چیزی است که ما در مورد نیروی نظامی می دانیم و عضویت کانادایی چه معنایی دارد:
این ائتلاف در سال 2014 از 10 کشور اروپایی تشکیل شده و قصد دارد قادر به استقرار سریع نظامی برای جلوگیری از تهدیدات روسیه در مناطق اطراف دریای شمال، منطقه گسترده اقیانوس اطلس شمالی و بالتیک باشد.
این توسط انگلستان هدایت می شود و دفتر مرکزی خود را در شمالوود، فقط شمال لندن دارد. دانمارک، استونی، فنلاند، ایسلند، لتونی، لیتوانی، هلند، نروژ و سوئد اعضای دیگر آن هستند.
JEF در میان شرایط خود برای عضویت: منافع استراتژیک مشترک در امنیت اروپای شمالی، شمال، اقیانوس اطلس شمالی و منطقه دریای بالتیک؛ ارزش های مشترک، از جمله اعتقاد به دموکراسی، حقوق بشر و نظم بین المللی مبتنی بر قوانین؛ و هم تراز ناتو.
JEF مستقل از اتحاد ناتو عمل می کند، اگرچه می تواند در صورت لزوم از ماموریت های ناتو یا سازمان ملل حمایت کند.
مشارکت در تمرینات داوطلبانه است، اما اعضای JEF باید "خواست سیاسی و اعتماد" داشته باشند، زیرا به جای یک معاهده، به عنوان یک "توافق" عمل می کند.
ارتش بریتانیا آن را به عنوان یک نیروی سریع تر و سازگارتر با کشش کمتر بوروکراسی پیش بینی کرد. این طراحی شده است برای اقدام "پایین آستانه سنتی جنگ"، با توجه به پارلمان بریتانیا، به این معنی که می تواند مسائل ناتو را دور بزند، به دلیل "حمله به یک حمله به همه" سیاست، که دارای خطر بالا برای تشدید تنش است.
نیروهای پاسخ سریع JEF حدود ۱۰۰۰۰ سرباز دارند. این اتحاد هنوز در هیچ ماموریتی بالا مستقر نشده است، بنابراین هنوز آزمایش نشده است.
با این حال، سوالاتی در مورد اینکه چگونه رهبری انگلیس ممکن است موثر باشد وجود دارد، زیرا خود لندن توسط نمایندگان مجلس دیده می شود و در حال حاضر به اندازه کافی برای دفاع هزینه نمی کند.
یک گزارش بسیار مهم توسط کمیته دفاع پارلمانی در سال گذشته نشان داد که بریتانیا "هیچ جایی نزدیک" نیست که باید از خود و متحدان خود دفاع کند. این گزارش اضافه کرد که انگلیس نتوانسته تعهدات ناتو را برآورده کند و "بسیار کوتاه از موقعیت رهبری ادعایی خود" سقوط کند.
بریتانیا در حال حاضر حدود 2.6 درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف دفاع می کند و هدف ناتو در حدود 3.5 درصد تا 2035 است.
اندیشکده های مبتنی بر انگلستان، موسسه خدمات سلطنتی ایالات متحده (RUSI)، سال گذشته خواستار ورود کانادا به JEF شد و اخیرا از لندن خواست تا سرمایه گذاری را افزایش دهد و شروع به استقرار نیرو کند.
"این به دلیل کمبود ظرفیت انگلستان در معرض خطر قرار گرفته است، بنابراین در موقعیت قدرت بسیار کمتر از آن است که می تواند ... اما تغییرات در ساختار عضویت ممکن است تغییرات جدید را مشاهده کند"، تحلیلگر دفاع Keir Giles، از اندیشکده کاخ چتهام، به الجزیره گفت.
کانادا به دنبال فرصت هایی است که به کشور گزینه های بیشتری را فراتر از وابستگی به متحد سنتی خود، ایالات متحده، در میان جنگ تجاری مداوم خود می دهد.
همانند بسیاری دیگر از کشورهای JEF، گیلس گفت که کانادا در دهه های گذشته به دلیل وابستگی به نیروهای خارجی مانند ایالات متحده و ناتو، نیروهای نظامی خود را از دست داده است، اما اکنون به سرعت در حال بازسازی است. اگرچه توانایی های نظامی این کشور در اتحاد ناتو اغلب به دلیل ایالات متحده نادیده گرفته می شود، اما گیلس گفت کانادا همیشه بخش مهمی از گشت های ناتو در آبهای اقیانوس اطلس شمالی و بالتیک بوده است.
JEF در ابتدا کانادا را برای پیوستن به سال ۲۰۱۵ دعوت کرد، اما اتاوا از فقدان یک تهدید فوری خودداری کرد. گزارش هایی از دعوت آمریکا وجود ندارد. دعوت نامه های JEF تاکنون تنها به کشورهای شمال اروپا و بالتیک ناتو گسترش یافته است.
اما این ائتلاف نگران امنیت مناطق اقیانوس اطلس شمالی است که در آن کانادا همسایه ای است، به این معنی که در حال حاضر برخی از منطق جغرافیایی برای تصمیم گیری وجود دارد.
امنیت تنها یک جنبه از نوع ادغام کانادا است. به عنوان مثال، کانادا احتمالا موافقت خواهد کرد که به اتحادیه اروپا به عنوان "عضو مشترک" بپیوندد. علاوه بر این، انگلستان و کانادا روابط مشترک المنافع را به اشتراک می گذارند.
" پیوستن کانادا یک گام منطقی به دلیل هدف JEF است، به دلیل وابستگی فرهنگی آن با اعضای دیگر و به دلیل درک مشترک از چگونگی مقابله با تهدیدات در آن منطقه مشترک"، گیلس اشاره کرد که این کشور "در حال حاضر به طور کامل خطرات وابستگی متقابل با ایالات متحده را درک می کند."
کانادا در جنگ تجاری با آمریکا قفل شده است. اقدامات تلافی جویانه و عقب باعث شده است که هر دو طرف تعرفه های جدیدی را بر یکدیگر وارد کنند. این امر برای کانادا بسیار دردناک است که 70 درصد از کل کالاهای خود را به ایالات متحده صادر می کند.
در ماه اوت، مذاکرات تجاری بین دو کشور شکست خورد و دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا 50 درصد نسبت به 20 میلیارد دلار کالاهای کانادایی یا 5.5 درصد از صادرات خود، تاریخ طولانی روابط پایدار بین دو همسایه آمریکای شمالی را تغییر داد.
کانادا با تعرفه های مربوط به فولاد، لبنیات، لوازم کشاورزی، تجهیزات مزرعه، کاغذ و الکترونیک ایالات متحده پاسخ داد.
ترامپ پیش از این پیشنهاد کرده است که کانادا را به یک کشور ۵۱ تبدیل کند و نگرانی های حاکمیتی را افزایش دهد. او به نظر می رسید که این ایده را پس از اخبار منتشر کرد که مذاکرات تجاری هنگامی که او در پلتفرم اجتماعی حقیقت خود نوشت، شکسته شده است: "کانادا می خواهد مزایای یک دولت باشد، بدون اینکه یکی باشد!!! " ترامپ اخیراً دریاچه انتاریو را به دریاچه آمریکا تغییر داد تا از امتناع اتاوا مبنی بر تسلیم شدن به خواسته هایش خودداری کند.
کانادا که مدت ها در سایه ایالات متحده از نظر دفاع باقی مانده، از آن زمان یک استراتژی برای تقویت قابلیت های دفاع داخلی خود را با افزایش هزینه های نظامی و کاهش وابستگی آن به تامین کنندگان نظامی آمریکا راه اندازی کرده است.
برنامه دفاعی کارنی که در اوایل سال جاری آغاز شد، شاهد افزایش هزینه های دفاعی از حدود 40 میلیارد دلار کانادا (28.6 میلیارد دلار) به بیش از 60 میلیارد دلار کانادا (42.8 میلیارد دلار) در پنج سال آینده خواهد بود.
این به این دلیل است که روابط اروپا با واشنگتن به دلیل تنش های مربوط به بودجه ناتو متزلزل شده است. ترامپ مدت ها پیش مدعی شده است که آمریکا سهم ناعادلانه ای از این بار بر دوش دارد. اصرار او برای کنترل گرینلند نیز باعث ایجاد یک شکست شد.
اخیراً، امتناع کشورهای اروپایی از ورود به جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، دولت ترامپ را تحریک کرده است.