برای اکثریت قریب به اتفاق اسرائیلی ها، تاریخ مدرن بین دوره قبل از حملات تحت رهبری حماس در 7 اکتبر 2023 و زمان بعد از آن تقسیم شده است. در سه سال پس از آغاز جنگ نسل کشی اسرائیل در غزه، جامعه اسرائیل دچار تغییرات اساسی شده است.
حس ترومای جمعی از طریق لفاظی سیاسی و هیستری رسانه ای به سطوح ناشناخته در اسرائیل مدرن تقویت شده است.
جنگ نسل کشی اسرائیل در غزه بیش از ۷۴ هزار فلسطینی را کشته و اسرائیل حملات خود را به چندین کشور منطقه ای گسترش داده است. مجموعه ای از pogroms های مستقر در کرانه باختری اشغال شده، که توسط راست افراطی اسرائیل سوخت، به انزوای رو به رشد اسرائیل از بسیاری از جهان کمک کرده است.
دانیل بار-تال، یک روانشناس سیاسی اسرائیلی در دانشگاه تل آویو، گفت: 7 اکتبر اسطوره ناتوانی نظامی اسرائیل را از بین برد.
قبل از 7 اکتبر 2023، یک حس قوی از اعتماد به نفس در مورد برتری نظامی و تکنولوژیکی اسرائیل رایج بود.
این در سال 2023 به پایان رسید، زمانی که حماس و دیگر گروه ها به اسرائیل هجوم آوردند: حدود 1200 نفر کشته شدند و گروه های فلسطینی حدود 250 نفر دیگر را اسیر کردند.
مردم اسرائیل به طور کلی از پیامدهای اقدامات خشونت آمیز ارتش در غزه و کرانه باختری اشغال شده جدا شده بودند و بار-تال گفت که بسیاری از آنها شوکه شده اند که بنیامین نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل ممکن است اطلاعاتی درباره برنامه های حماس داشته باشد.
در داخل اسرائیل، تاثیر روانی این حملات بسیار ناچیز بود. همه چیز را به شدت مختل کرد. این بحرانی است که جمعیت را ترک نمی کند، او به الجزیره گفت.
به طور خاص، فلسطینی ها از آن زمان با واکنش ژنتیکی اسرائیل زندگی کرده اند.
سیاستمداران از ترس و تروما از حملات 7 اکتبر برای ادامه اهداف خود بهره برداری کرده اند و از آن برای هدف قرار دادن فلسطینی ها به عنوان یک کل استفاده می کنند.
شکی نیست که بسیاری از اسرائیلی ها پس از ۷ اکتبر از ترس واقعی رنج می برند، اما شکی نیست که در نظر من، نیروهای سیاسی از این ترس بهره برداری کرده اند که تقریباً هر دستاوردی که در طول سال ها در روابط یهودیان و فلسطینیان صورت گرفته است را از بین ببرند.»
نظرسنجی های بی شماری نشان می دهد که جامعه اسرائیل طی سه سال گذشته حتی بیشتر به سمت راست رفته است. تیترهای روزنامه اصلی نیز از این سوال پرسیده اند که آیا چپ، که اصلی ترین سنگر برای یک راه حل دو کشوری در اسرائیل بود، هنوز وجود دارد.
تعداد زیادی از اسرائیلی ها به حمایت از اعدام زندانیان فلسطینی که به طور خاص به «تروریسم» متهم شده اند و گسترش مستمر شهرک های غیرقانونی کرانه باختری ادامه می دهند.
در یک نظرسنجی در ماه می 2025 توسط Tamir Sorek، اکثریت قریب به اتفاق پاسخ دهندگان گفتند که از اخراج ساکنان غزه حمایت می کنند. یک اقلیت قابل توجه همچنین به "قتل عام" تمام ساکنان شهرهای فتح شده، به عنوان کتاب مقدس اسرائیل در Jericho.
7 اکتبر بدون شک لحظه ای در سیاست معاصر اسرائیل بود، به شنهاف-شورانی اشاره کرد: «من می گویم که صد سال است که ما را به عقب برگردانده است، در آگاهی جمعی ما، با تمایل ما برای تعامل با یکدیگر، و مهمتر از همه، در سطح اعتماد متقابل. این یک شکست عظیم است که غلبه بر آن بسیار دشوار خواهد بود.»
وزیر دفاع سابق اسرائیل، ییو گالیت، فلسطینی ها را در غزه به عنوان «حوان انسانی» و وزیر امنیت ملی، ایمار بن-Gvir توصیف کرد و هزاران سلاح دولتی را برای گروه های مستقر کننده که قبلاً به خاطر حیوانات اغلب چرب خود علیه شهرک ها و روستاهای فلسطینی در کرانه باختری اشغال شده شناخته شده بودند، به دست آورد.
"حق کثیف و نژادپرستانه نه تنها برای توجیه موقعیت های موجود آن، بلکه برای فشار دادن مرزهای آنچه که می توان گفت و در سیاست اسرائیل انجام داد، تسخیر شده است."
او اذعان می کند که 7 اکتبر حق اسرائیل را ایجاد نکرد، اما گفت که موقعیت های عادی ای دارد که قبلا به شدت در نظر گرفته شده اند.
«ترس بدون شک عامل مهمی در این تحول است. ترس به تنهایی آن را توضیح نمی دهد. او گفت که ترس نیز از نظر سیاسی بسیج شده است.»
دیدگاه های ضد فلسطینی از 7 اکتبر آغاز نشد. این سوء استفاده ها در سال 1948 به بنیان دولت اسرائیل باز می گردد و جابجایی متعاقب آن حدود ۷۵۰ هزار فلسطینی و تضمین روستاهای فلسطینی از این سرزمین است.
در سال های گذشته، تعداد فزاینده ای از نهادهای بین المللی و گروه های حقوق بشری حکومت اسرائیل را بر فلسطینیان به عنوان آپارتاید توصیف کرده اند. خشونت سیستماتیک، از جمله حمله های نظامی به غزه، آسیب های مرگبار کرانه باختری و حملات مداوم و تشنج های زمینی، که عمدتا بدون مجازات هستند، به ویژه پس از ۷ اکتبر به طور گسترده ای توسط گروه های حقوق مستند شده اند.
B’Tselem به خشونت در سراسر کرانه غربی اشغال شده اشاره کرده است، ضبط 1,107 فلسطینی در "یک پروژه سیاسی واحد" بین ارتش اسرائیل و شهرک نشینان که به نظر می رسد هدف آن اخراج جمعیت محلی است.
7 اکتبر مجاز به فرآیندهایی بود که در حال حاضر در راه به دست آوردن حرکت و افزایش بود، Yair Dvir، از B'selem، به الجزیره گفت.
"ساختارهای آپارتاید، سرکوب و کنترل فلسطینی ها خشونت آمیز تر شد، در حالی که مسیر گسترده تر از بین بردن موجودیت جمعی فلسطینی ها روشن تر و عادی تر شد - از طریق نسل کشی در غزه، پاکسازی قومی و برچیدن جامعه فلسطینی در کرانه باختری، و تشدید تبعیض و غیرانسانی علیه شهروندان فلسطینی اسرائیل."