Shujayea، نوار غزه -Mahmoud Harzeen یک چادر را حدود 200 متر از بلوک های بتنی زرد که خط به اصطلاح Yellow اسرائیل را نشان می دهد، برای حرکت ششم خود آماده می کند.
هر بار که صف نزدیک تر می شود، بچه 35 ساله بسته می شود و به عقب برمی گردد و سعی می کند خانواده اش را از خطر دور نگه دارد. اما هر حرکت فقط تسکین موقت را ارائه می دهد.
هر بار که کمی به جلو حرکت می کنند، کمی به عقب برمی گردیم، هارزن به الجزیره گفت.
خط زرد منطقه غزه را بین کنترل اسرائیل و فلسطین به عنوان بخشی از توافق نامه "آتش بس" در اکتبر 2025 تقسیم کرد.
نیروهای اسرائیلی پشت خط عقب نشینی کردند، اما به حرکت عمیق تر در غزه ادامه دادند. آنها در حال حاضر حدود 65 درصد از غزه را تحت کنترل سازمان ملل قرار می دهند که از 53 درصد در سال پیش به توافق رسیده است.
در 11 اکتبر، نیروهای اسرائیلی بلوک های بتنی زرد را به سمت غرب در Shujayea، در شهر شرقیGaza حرکت دادند. بیشتر این محله تحت کنترل نظامی اسرائیل قرار گرفت و خانواده های فلسطینی مجبور به فرار دوباره شدند و مرزهای اسرائیل در حال تغییر بیشتر محدود کردن جایی است که می توانند زندگی کنند و حرکت کنند.
برای هازن، که از یک خانواده 10 حمایت می کند، آخرین حرکت بخشی از جستجوی یک ساله برای جایی است که خانواده اش می توانند زندگی کنند.
او نمی تواند تاریخ هر جابجایی را به یاد بیاورد. در عوض، او مکان ها را به یاد می آورد، یکی پس از دیگری: زتوون، Sahat al-Shawa، Al-Muntazah.
"حدود شش بار - هر بار که خط کمی پیشرفت می کرد - احساس می کردم که خطرناک است، بنابراین کمی به عقب برمی گردم و سعی می کنم مدتی در آنجا زندگی کنم."
آخرین حرکت او به سختی یک شب به طول انجامید. پس از صرف زمان برای راه اندازی چادر، او یک بار در آن خوابید قبل از اینکه نیروهای اسرائیلی خط زرد را دوباره به جلو حرکت دهند، و برای علاقه های هرزن خیلی نزدیک شد.
"من چادر را زدم و یک شب در آن خوابیدم." صبح روز بعد، ما تخت خواب و چیزهایمان را گرفتیم و رفتیم.»
این تهدید فراتر از حرکت خود بلوک ها گسترش می یابد. هازهن زندگی را در میان هواپیماهای بدون سرنشین، هلیکوپتر، آتش توپخانه و گلوله های گمراه کننده توصیف کرد، با کوچک کردن یک خطر دائمی برای پناه دادن به مردم در نزدیکی آن ایجاد کرد.
شب ها که پیشرفت های خط به ویژه ترسناک است، او گفت، به یاد آوردن تانک ها، سربازان و پوسته سنگین به عنوان بلوک نقل مکان کرد.
اسرائیل با وجود «آتش بس» حملات خود را ادامه داده و در سال گذشته نزدیک به 1500 فلسطینی را کشته است. اسرائیل بیش از 74000 فلسطینی را از زمان آغاز جنگ در اکتبر 2023 کشته است.
او گفت: "شب که آنها خط را حرکت می دهند، تانک ها، پیاده نظام پایین می آیند و پوسته ها شلیک می شوند." همه اینها فقط اتفاق می افتد تا بتوانند بلوک زرد را کمی جلوتر ببرند.»
بسیاری از مردم در غزه چندین بار در نتیجه جنگ نسل کشی اسرائیل و تخریب مقیاس بزرگ ساختمان ها در سراسر محاصره قرار گرفته اند. این فضای کمی برای چادر در مناطق امن تر و اجاره ای است که هارزن نمی تواند هزینه کند.
در حال حاضر او برای امکان حرکت دوباره آماده می شود. او گفت: "آنها احتمالا دوباره به جلو حرکت خواهند کرد." هر بار که باید فرار کنیم، باید به آن نزدیک تر شویم. ما حرکت می کنیم.»
برای Asma Ali، پیشرفت خط زرد تبدیل به یک چرخه فرار در شب و بازگشت در صبح شده است، هرگز نمی داند که خانواده اش چه مدت می توانند در یک مکان بمانند.
علی، مادر سه نفر از Shujayea، گفت خانواده اش هفت یا هشت بار از زمان شروع آتش بس آواره شده اند.
پس از اقامت در شهر مرکزی غزه، آنها به Shujayea بازگشتند و امیدوار بودند در منطقه آل منتار مستقر شوند. اما پس از آن، یک ماه بعد، حملات مجدد و تخلیه ترس آنها را مجبور به حرکت مجدد کرد.
خانواده قبل از رفتن به یک خانه در نزدیکی ایستگاه اتوبوس به دنبال پناهگاه بودند. بعد از یک شب پرخاش سنگین، آن ها ساعت های اولیه صبح را ترک کردند و با خانواده ای در مرکز شهر غزه ماندند. اما پیشرفت خط زرد، علی را در مورد جایی که خانواده اش می توانستند بروند، نامشخص کرده است.
"هر شب، ما فرار می کنیم، سپس صبح برمی گردیم." شما شب را صرف تلاش برای پیدا کردن جایی برای ماندن می کنید، سپس صبح روز بعد برگردید.
شب پیشرفت خط زرد وحشتناک است.» تیراندازی از ابتدای شب تا طلوع آفتاب ادامه دارد. شما در ترس زندگی می کنید.»
علی گفت خانواده اش اموال خود را از دست داده اند، از جمله طلا، اقلام خانگی و لباس های فرزندانش - زمانی که خانه ای که در آن اقامت داشتند نابود شد.
در میان موارد از دست رفته، یک بریس برای پسرش بود که دارای معلولیت است. او فقط دو روز بریس داشت.
او گفت: "این در چشمک زدن یک چشم،" او گفت.
خانواده تلاش کرده اند تا جایی امن برای اقامت پیدا کنند، اما علی گفت جایی نیست که بتوانند بروند. حرکت جنوب نیز دشوار است، با حمل و نقل سخت برای پیدا کردن و اطمینان کمی که آنها یک مکان امن در آنجا پیدا کنید.
درخواست آسما ساده است: جایی که کودکان می توانند بدون خانواده ای که مجبور به فرار هستند بخوابند.
او گفت: «مهمترین چیز جایی برای ما امن است.» جایی که می توانم فرزندانم و جایی که می توانیم استراحت کنیم و استراحت کنیم.»