بی ثباتی از بالکن خود به عنوان ستونی از مردم آواره که در صبح روز ۱۰ سپتامبر گذشت، ساعت ها قبل از ورود نیروهای حوثی به موچا، یک شهر یمنی در دریای سرخ.
مردم می ترسیدند. او در همه جا ترس داشت.»
بی ثبات، کارگر مزدی روزانه در ۴۰ سالگی اش، به آن ها ملحق نشد. او هنوز در Yakhtul زندگی می کند، روستایی در شمال موچا، در کنار بستگان، که هیچ کدام از آنها خانه هایشان را ترک نکرده اند.
او گفت: «مکان تحقیر و بی خانمانی است.» من هیچ کاری اشتباه نکرده ام، بنابراین چیزی ندارم که از آن بترسم و به هیچ وجه تعلق ندارم.»
هفته ها پس از آنکه حوثی ها مجاهدین را از نیروهای وفادار به دولت شناخته شده بین المللی یمن گرفتند، هزاران غیرنظامی در منطقه باقی مانده اند. حوثی ها - یک گروه مسلح که بخش زیادی از شمال یمن را کنترل کرده اند، از سپتامبر 2014، سانا، بیش از یک دهه در جنگ داخلی که در ائتلاف نظامی تحت رهبری عربستان کشیده شده است، با دولت مبارزه کرده اند. هیچ کس نمی داند که چند نفر در موصل باقی مانده اند، اما با توجه به آخرین سرشماری یمن در سال ۲۰۰۴، این شهر ۶۵۰۰ نفر ساکن داشت.
دولت موصل منطقه نظامی را اعلام کرده و مدعی شده است که حوثی ها ساکنان را مجبور کرده اند تا از گروه حمایت کنند یا به صفوف آن بپیوندند.
ساکنان مصاحبه شده توسط الجزیره تظاهرات اجباری را توصیف نکردند، اما کسی که از او خواست شناسایی نشود، زیرا از ایمنی او می ترسد گفت که سه همسایه اش توسط حوثی ها استخدام و مسلح شده اند. آنها اکنون در خط مقدم مبارزه با نیروهای دولتی هستند.
امروز همسر من از زنی که به خانه ما آمده بود شنیده بود که یک کامیون انتخاب شده با سلاح حوثی به خانه خود رفته بود و می خواست پسرانش را استخدام کند، اما او نپذیرفت. من این افراد را می شناسم. آنها همسایه های ما هستند. یکی از پسرانش حتی درباره خودش با من حرف زد.»
کامیون پس از اینکه امتناع کرد، ترک شد.
بندر موچا در حدود 75 کیلومتر (45 مایل) در شمال تنگه باب آل وب، نقطه ای برای حمل و نقل دریای سرخ است که حوثی ها از اواخر 2023 به طور مکرر هدف قرار داده اند.
پس از آنکه نیروهای دولتی مجاهدین خلق را در سال 2017 بازپس گرفتند، این شهر به پناهگاهی برای یمنی هایی تبدیل شد که از قلمرو تحت کنترل حوثی ها فرار کردند.
این تغییر در اوایل ماه سپتامبر هنگامی که مبارزه در سواحل و خانواده ها به سمت عدن، Taiz و Lahij فرار کرد. خیلی ها قبلاً از حکومت حوثی ها فرار کرده بودند.
در شب 10 سپتامبر، دولت موچا و محیط اطراف خود را یک "جعبه کشتن"، یک منطقه اعتصابی اعلام کرد و هشدار داد که هر حرکت حوثی با نیروی آتش در دسترس خواهد بود. حملات روز بعد آغاز شد.
ساکنان می گویند ترک موچا تقریبا غیرممکن است. "پس از اعلام جعبه قتل، دولت جاده قدیمی آل بار را باز کرد تا مردم بتوانند ترک کنند"، گفت: Fuad، یک داروساز ۲۷ ساله.
"برخی از آنها توسط حوثی ها و برخی از آنها در خانه بودند و از سختی جابجایی می ترسیدند."
حوثی ها یک شب را به شهر تحمیل کرده اند. قیمت ها افزایش یافته و کاهش قدرت به طور مکرر افزایش یافته است، نوبیل گفت.
یک سیلندر گاز پخت و پز بیش از دو برابر قیمت به حدود 20،000 ریال (13)، و یک کیسه 50 کیلوگرم (110lb) آرد توسط 8000 ریال (5) افزایش یافته است.
او گفت: "کار روزانه به سختی بنزین و ناهار را پوشش می دهد." بچه ها رفتن به مدرسه را متوقف کرده اند.»
کلاس ها تا حد زیادی خالی هستند. والدین و دانش آموزان از پوسته شدن یا فرزندان خود که به خطوط مقدم پرتاب می شوند می ترسند، گفت: ماسور، معلم در یک مدرسه متوسطه دولتی که نمی تواند با خانواده هفت نفره اش فرار کند.
«من معلم هستم. من هیچ ربطی به سیاست ندارم.» در پایان ما فقط یک بار می میریم.»
برای Umm خالد، زنی در ۶۰ سالگی که شوهرش معلول و تخت خواب است، ترک موچا هرگز گزینه ای نبود. «کجا می روم؟» به وضعیت من نگاه کن.»
پسر او که با ماهیگیری از خانواده حمایت کرده بود، به نیروهای مقاومت ملی دولت برای حقوق ماهانه 1000 ریال سعودی (267 دلار) پیوست. او با آنها به عنوان حوثی های پیشرفته فرار کرد و همسر و دو فرزند خود را در سن ۱۵ و ۹ سالگی در مراقبت های خود رها کرد.
آنها فرار کرده اند و ما گم شده ایم.» مواد غذایی محلی متوقف شده است گسترش اعتبار، و خانواده در یک کیسه آرد توزیع شده توسط یک گروه کمک قبل از مصرف زنده می ماند. "بعضی ماهی می آورد، کسی ماست را به ارمغان می آورد و بقیه به خدا بستگی دارد."
حسن، یک ماهیگیر 40 ساله که از 9 نفر حمایت می کند، گفت که نمی تواند شهر را ترک کند. سواری در نزدیکی Taiz هزینه تا 200 هزار ریال (128 دلار) است. "وقتی نان روزانه ام را ندارم کجا می روم؟" او پرسید.
غیرنظامیان نیز در «منطقه ی کشتار» کشته شده اند.
قبل از سپیده دم در 22 سپتامبر، بمباران خانه ای در موصل شش عضو یک خانواده را به گفته محمود آل اوتمی، روزنامه نگار با کانال خبری آل سعود که بستگانش فوت کرده بودند، کشت.
رسانه های حوثی، حملات هوایی عربستان را متهم کردند. عربستان به طور علنی اظهار نظر نکرده است.
سرهنگ عبدالعزیز، معاون هدایت اخلاقی در فرماندهی نظامی تایز دولت، گفت که جعبه کشتار جنگجویان حوثی را هدف قرار می دهد.
او گفت: «جعبه کشتار برای کشتن شبه نظامیان است نه غیرنظامیان.» این بیانیه از غیرنظامیان درخواست نکرد که منطقه جعبه کشتار را ترک کنند. در عوض از آنها خواسته شد که در خانه هایشان بمانند و از پادگان ها، موقعیت ها و گردهمایی های نظامی دور بمانند.»
سلطان محمود، مدیر منصوب دولت منطقه موچا، گفت هیچ مسیری از این شهر به طور کامل امن نیست زیرا حوثی ها را به هدف قرار دادن غیرنظامیان متهم می کند.
بهداشت و درمان تقریبا سقوط کرده است. در روز نیروهای حوثی وارد شهر شدند، پزشکان بدون مرز، که با اختصار فرانسوی MSF شناخته شده بود، تقریبا تمام امکانات بهداشتی را به جز بیمارستان عمومی موچا متوقف کردند. این عمدتا به این دلیل بود که کارکنان فرار کرده بودند اگر چه حدود 30 کارمند بهداشتی پشت سر گذاشته بودند، اما روزنامه ملی خبری را منتشر کردند.
ساکنان گفتند که شرایط در موچا از آن زمان بدتر شده است.
"دکترانی که توسط سازمان ها پرداخت شده اند، کار خود را متوقف کرده اند، زیرا هیچ دستمزدی وجود ندارد." فواد گفت که حوثی ها بیمارستان ها را تحت یک بند امنیتی قرار داده اند و برخی تجهیزات پزشکی به سانا منتقل شده اند.
کمک به کسانی که به سختی باقی مانده اند. Najib al-Saadi، رئیس واحد اجرایی دولت برای اردوگاه های جابجایی، گفت که واحد او نمی تواند به آن نیاز داشته باشد.
او گفت: "مطمئن است که خانواده هایی وجود دارند که به دلیل فقر نمی توانند فرار کنند، و حوثی ها را به مسدود کردن کار بشردوستانه متهم می کنند. کمیته بین المللی صلیب سرخ از اظهار نظر خودداری کرد.
در Yakhtul، بی ثبات گفت که او را ترک نخواهد کرد، حتی اگر مبارزه تشدید شود. «اول، پول یک مانع است» او گفت. و خانه غارت خواهد شد.»
این داستان در همکاری با Egab منتشر شد.