عملکرد در یادداشت خزانه داری 10 ساله ایالات متحده در روز چهارشنبه به 5.3 درصد رسید که بالاترین میزان آن از آوریل 2002 بود و پیوند 30 ساله به ارتفاع 24 ساله رسید. برنت بیش از 100 دلار پس از اینکه ایران حملات به تانکرها را در تنگه هرمز افزایش داد، برگشت. روغن عزیز به معنای تورم سریع تر است، بنابراین خریداران اوراق قرضه می خواهند عملکرد بزرگتری داشته باشند. سرمایه گذاران همچنین پیش از فروش 39 میلیارد دلاری اسکناس های 10 ساله جدید، Treasuries را به فروش رساندند. وزارت خزانه داری روز پنجشنبه 30 ساله جدید را به فروش خواهد رساند و در همان روز قدیمی تر خواهد شد.
در اروپا، سرمایه گذاران بدهی فرانسه را به فروش رساندند و بدهی آلمان را به عنوان گزینه امن تر خریداری کردند، که این رقم نزدیک به ۳.۵ درصد بود. این امر باعث می شود که ایالات متحده بیش از 1.8 درصد نسبت به آلمان پرداخت کند و بازگشت اضافی به معنای خرید دلار قبل از خرید اوراق قرضه باشد. یورو، حدود 58 درصد از شاخص دلار آمریکا، تقریبا سه چهارم صعود خود را تشکیل می دهد.
این شاخص سه هفته از 9 سپتامبر در نزدیکی 98.60 افزایش یافت. صعود روز چهارشنبه، در چند مرحله از زیر 102.00، تمام افت سه شنبه به منطقه 101.75 بهبود یافته است. آن را لمس 102.50 دو بار، سطح که در آن تجمع روز دوشنبه با شاخص در بالاترین سطح خود را از آوریل 2025. نزدیک به 102.35 پس از بازگشت از آنجا معامله می شود. میانگین متحرک نمایی 50 روزه (EMA) نزدیک به 100.50 و در حال افزایش است.
دلار آمریکا (USD) ارز رسمی ایالات متحده آمریکا و ارز واقعی تعدادی از کشورهای دیگر است که در گردش در کنار یادداشت های محلی یافت می شود. این ارز به شدت معامله شده در جهان است، که بیش از 88% از کل مبادلات خارجی جهانی را تشکیل می دهد، یا به طور متوسط 66.6 تریلیون دلار در معاملات در روز، با توجه به داده های 2022.
پس از جنگ جهانی دوم، دلار از پوند بریتانیا به عنوان ارز ذخیره جهان به دست آورد. برای بسیاری از تاریخ، دلار آمریکا توسط طلا حمایت شد، تا زمانی که توافق برتون وودز در سال 1971 زمانی که استاندارد طلا از بین رفت.
مهم ترین عامل تاثیر بر ارزش دلار آمریکا سیاست پولی است که توسط فدرال رزرو (Fed) شکل می گیرد. فدرال رزرو دارای دو وظیفه است: برای دستیابی به ثبات قیمت (کنترل تورم) و پرورش اشتغال کامل. ابزار اصلی آن برای دستیابی به این دو هدف با تنظیم نرخ بهره است.
هنگامی که قیمت ها خیلی سریع افزایش می یابد و تورم بالاتر از هدف ۲ درصد فدرال رزرو است، فدرال رزرو نرخ ها را افزایش می دهد که به ارزش دلار کمک می کند. هنگامی که تورم کمتر از 2٪ سقوط می کند یا نرخ بیکاری بسیار بالا است، فدرال رزرو ممکن است نرخ بهره را کاهش دهد، که بر روی گرینبک وزن دارد.
در شرایط شدید، فدرال رزرو همچنین می تواند دلار بیشتری چاپ کند و کاهش کمی (QE) را تصویب کند. QE فرایندی است که توسط آن فدرال رزرو به طور قابل ملاحظه ای جریان اعتبار را در یک سیستم مالی گیر افتاده افزایش می دهد.
این یک معیار سیاست غیر استاندارد است که در هنگام خشک شدن اعتبار مورد استفاده قرار می گیرد زیرا بانک ها به یکدیگر قرض نمی دهند (از ترس پیش فرض طرف مقابل). این آخرین راه حل است که به سادگی کاهش نرخ بهره بعید است به نتیجه لازم دست یابد. این سلاح انتخاب فدرال برای مبارزه با رکود اعتباری بود که در طول بحران مالی بزرگ در سال 2008 رخ داد. این شامل چاپ دلار بیشتر و استفاده از آنها برای خرید اوراق قرضه دولتی آمریکا عمدتا از موسسات مالی است. QE معمولا منجر به یک دلار ضعیف تر می شود.
سفت کردن کمی (QT) فرایند معکوس است که در آن فدرال رزرو خرید اوراق قرضه از موسسات مالی را متوقف می کند و مدیر را از اوراق قرضه ای که در خریدهای جدید نگهداری می کند، دوباره سرمایه گذاری نمی کند. معمولا برای دلار آمریکا مثبت است.
جاشوا به تیم FXStreet به عنوان یک اقتصاد و دارایی دو برابر عمده از دانشگاه جزیره ونکوور با تجربه دوازده ساله به عنوان یک معامله گر مستقل با تمرکز بر تجزیه و تحلیل فنی ملحق می شود.