رام الله، بانک غربی را اشغال کرد - هر روز، فواد ابو سلام قهوه صبح خود را در خارج از خانه اجاره خود را در حومه Thinnabeh، با توجه به هر جزئیات از اردوگاه پناهندگان گسترده Tulkarem در مقابل او. این اردوگاه کرانه باختری می تواند در فاصله زمانی که یک ساختمان دو طبقه شامل چهار آپارتمان، هر کدام 300 متر مربع (3،229sq فوت) را که در آن او و خانواده اش زندگی می کردند، ببیند.
پس از اینکه او از اردوگاه آواره شد، او، همسر او، چهار فرزند و مادرش به آپارتمانی کوچک و اجاره شده که بزرگتر از 100 متر (1،076 فوت) در Thinnabeh نیست. خانه او در تلم زمانی که اردوگاه را ترک کرد، تا حدی ویران شد.
همه چیز برای Fuad و خانواده اش در 21 ژانویه 2025 تغییر کرد، زمانی که اسرائیل یک حمله نظامی را در کرانه غربی اشغالی به نام “Iron Wall” آغاز کرد و در ابتدا اردوگاه پناهندگان جنین را هدف قرار داد. یک هفته بعد، این عملیات گسترش یافت تا شامل اردوگاه های Tulkarem و Shams در شهر Tulkarem باشد.
نیروهای اسرائیلی به زور تمام جمعیت سه اردوگاه را در ژانویه و فوریه 2025 آواره کردند و به جلوگیری از بازگشت خود ادامه دادند.
داده های UNRWA در گزارشی با عنوان تخریب اردوگاه های پناهندگان فلسطینی در کرانه باختری شمالی ذکر شده است که 33362 فلسطینی به زور از سه اردوگاه آواره شده اند. تا اکتبر 2025، 52 درصد از سازه ها در اردوگاه جنین، 48 درصد در اردوگاه نور شام، و 36 درصد در اردوگاه کاردیوم نابود یا آسیب دیده بودند.
عملیات اسرائیل صدها خانه، جاده ها و زیرساخت ها، از جمله شبکه های آب و برق را تحت تاثیر قرار داده است، در حالی که کمک های بشردوستانه به اردوگاه ها قطع شده است.
نیروهای اسرائیلی 102 فلسطینی از جمله 21 کودک را در طول این دوره کشته اند. این نشان دهنده 46 درصد از کل تعداد فلسطینیان کشته شده توسط نیروهای اسرائیلی در کرانه باختری در این دوره است.
روز یکشنبه، دادگاه عالی اسرائیل به دولت دستور داد تا یک جدول زمانی برای بازگشت آوارگان به سه اردوگاه ارائه دهد و 23 نوامبر را به عنوان یک مهلت برای پاسخ تعیین کند.
وزیر دارایی راست افراطی اسرائیل، بیزل Smotrich این حکم را رد کرد و هشدار داد که بازگشت ساکنان می تواند به بازسازی آنچه که او "ساختارهای تروریستی" نامید، اجازه دهد. او از دولت خواست که این تصمیم را اجرا نکند.
در همین حال، وزیر دفاع اسرائیل، اسرائیل کاتز با مداخله دادگاه مخالفت کرد و تاکید کرد که حضور مداوم ارتش در اردوگاه ها یک تصمیم امنیتی بوده و قصد دارد حضور نظامی در آنجا را حفظ کند.
Fuad، 42، یک نصب کننده گلخانه، خود را مجبور به فرار با تمام ساکنان دیگر اردوگاه و بیش از 40 عضو خانواده. او و همسایگانش با آنها امید بازگشت به خانه را داشتند.
آنها بین خانه های بستگان حرکت کردند، شرایط سخت زندگی را تحمل کردند، تا زمانی که او در نهایت در حومه توولکارم ساکن شد.
محله ای که از اردوگاه غافل می شود، «روح خود را طبقه بندی کرده است» زیرا می تواند خانه اش را ببیند حتی اگر از دور باشد. اگر چه او قادر به رسیدن به ساختمان نیست، اما می تواند به آن خیره شود و زمانی را تصور کند که بتواند برگردد.
او گفت: «اگر تصمیمی صادر شده بود که به ما اجازه بازگشت می داد، فوراً بدون تردید لحظه ای برمی گشتم.»
خانه اش دیگر همان چیزی نیست که قبلاً بوده است. به طور جزئی تخریب شده و توسط سربازان اسرائیلی به آتش کشیده شده و بیش از 80 درصد از بلوک آپارتمان را غیر قابل سکونت می کند. Fuad قصد دارد از روبل برای بازسازی خانه خود استفاده کند.
او گفت: "من هرگز در عزمم برای بازگشت موج نخواهم زد، حتی اگر به معنای آن باشد که چادری بر فراز خرابه ها و زندگی در آنجا بگذارم."
محمد آراراوی، 18 ساله از اردوگاه پناهندگان جنین، خانه خود را با یک جاده گسترده جایگزین آن مشاهده کرد.
او به آل گفت که خانواده اش 40 ساله، که در یک ساختمان پنج طبقه در همسایگی آلاماج زندگی کرده بودند، همه از اردوگاه فرار کردند، زمانی که عملیات نظامی اسرائیل آغاز شد و به دنبال پناهگاه در خانه های متعلق به بستگان دیگر بود.
مادرم، پدر، پنج خواهر، و من به آپارتمان ناتمام برادرم پناه گرفتم. ما شرایط سخت را تحمل کردیم، از طریق کم کردن حرارت سرد و سوزان، قبل از به تدریج تکمیل ساخت و ساز تا زمانی که تا حدودی قابل سکونت باشد، رنج می بریم.
بازگشت همه چیزهایی است که برای آنها مهم است و آنها از زندگی در هر نقطه جز اردوگاه خودداری می کنند، حتی اگر فاقد امکانات اساسی باشد.
بازگشت آوارگان به خانه تنها مسئله پاکسازی جاده ها برای ساکنان نیست. بازگشت به معنای زندگی در اردوگاهی است که در آن زیرساخت ها آسیب دیده اند و صدها خانه ویران شده اند، همه در میان فقدان ضرورت.
Nihad Shawish، یکی از اعضای کمیته خدمات محبوب کمپ Shams، به الجزیره گفت که مقیاس تخریب باعث می شود بازگشت ساکنان با مشکلات بزرگ، علی رغم اراده آنها به خانه های خود بازگشت.
او گفت که تقریباً 400 خانه، بیشتر آنها سه تا چهار داستان بزرگ، ویران شده اند، در حالی که حدود 100 خانه در طول حضور ارتش اسرائیل در اردوگاه سوزانده شده اند.
حتی آنهایی که زنده مانده اند، لزوما قابل سکونت نیستند؛ آسیب های شدیدی را که بر درها، پنجره ها و امکانات داخلی تاثیر می گذارد، تحمل می کنند. سقوط برخی ساختمان ها نیز به خانه های همسایه آسیب دیده است.
تقریبا 10،900 نفر از ساکنان اردوگاه آواره شده اند، از جمله خانواده هایی که در خانه های خصوصی و دیگران در یک مدرسه در حومه Thinnabeh اقامت دارند.
Faisal Helloeh، یک مقام رسمی با کمیته محبوب Tulkarem، به الجزیره گفت که بیش از ۲۰۰۰ واحد مسکن به طور کامل نابود شده اند، در حالی که حدود ۹۰ درصد از خانه های پایدار آسیب جزئی اردوگاه، آنها را غیر قابل سکونت می کند.
"اسرائیل اردوگاه را به محیطی تبدیل کرده است که ساکنان را از بین می برد، با توجه به تخریب گسترده و ممنوعیت بازسازی در مناطق خاصی که به جاده تبدیل شده اند."
علی رغم این شرایط، سلام گفت که ساکنان آواره به محض تصمیم دولت اسرائیل، به محض بازگشت به اردوگاه تمایل دارند.
این اردوگاه حدود ۱۵ هزار نفر بود. اکثر آوارگان در حال حاضر در خانه های اجاره شده یا با بستگان زندگی می کنند، در حالی که دیگران در مدارس، مساجد و یا کلبه های کوچک موقت پناه گرفته اند.
در حالی که حکم دادگاه عالی اسرائیل در را برای بحث در مورد بازگشت آوارگان به اردوگاه های کرانه باختری شمالی باز می کند، رد آن توسط وزرای دولت اسرائیل سوالاتی در مورد اینکه آیا اجرای آن انجام خواهد شد، مطرح می کند. تا آن زمان، زندگی خانواده های آواره در اندام باقی می ماند.
محمد حیدر، کارشناس امور اسرائیل، به الجزیره گفت که راستگرایی اسرائیل فقط تلاش برای تغییر ساختار سیستم قضایی نیست، بلکه به دنبال تضعیف مشروعیت و فشار بر قضات است.
او توضیح داد که اثر مواضع سیاسی در بی توجهی به احکام دیوان عالی مشهود است. او به موضوع بازدید از زندانیان فلسطینی اشاره می کند، پرونده ای که در آن دولت نتوانست به تصمیمات دادگاه پایبند باشد، به عنوان مثالی از این موضوع.
وی گفت: "عدم توجه مداوم به حکم دادگاه، توانایی قوه قضاییه برای وادار کردن دولت به عمل در هنگام تصمیم گیری قضایی با موضع رهبری سیاسی را تضعیف می کند."
او گفت که چندین بار اجرای حکم دادگاه در اردوگاه ها را غیرممکن می کند. این امر به ویژه برای ساکنانی که با مخالفت سیاسی قوی اسرائیل با بازگشت فلسطینیان به سه اردوگاه مواجه هستند، بسیار ناراحت کننده است.
او گفت: «مخالقات سیاسی که تا چه حد نهادهای اجرایی با احکام قضایی مطابقت دارند، محدودیتی ایجاد می کند.»