اسرائیل در 7 اکتبر 2023 حدود 250 روزنامه نگار را به قتل رسانده است. این بیشتر از تعداد روزنامه نگارانی است که در تمام جنگ ها در ۱۵۰ سال گذشته کشته شده اند.
کمیته حفاظت از روزنامه نگاران (CPJ) می گوید که اسرائیل " مرگبارترین و عمدی ترین تلاش برای کشتن و سکوت روزنامه نگاران" را انجام داده است که ناظر رسانه ها تاکنون مستند کرده است.
جاناتان دغر، رئیس خبرنگار بدون مرز، میز خاورمیانه، هدف قرار دادن روزنامه نگاران "یک تراژدی برای روزنامه نگاری"، در حالی که رئیس حقوق بشر سازمان ملل متحد، ولکر ترک، غزه را "یک تله مرگ" برای روزنامه نگاران نامید.
با این حال، فراتر از اظهارات و همدردی، اسرائیل هرگز به خاطر کشتار روزنامه نگاران فلسطینی پاسخگو نبوده است – عملی که جنگ نسل کشی غزه را به مدت طولانی پیش از آن آغاز کرده است، اما در سه سال گذشته در مقیاس صنعتی به وقوع پیوست.
در عوض، سکوت جامعه بین المللی و عدم همبستگی متخصصان رسانه های غربی اسرائیل را به عنوان جنگ نسل کشی و کشتار روزنامه نگاران عادی تعقیب کرد.
اما علی رغم تلاش برای سرکوب حقیقت در مورد قتل عام ها و تلاش های آن در پاکسازی قومی، اسرائیل که از نظر تاریخی یک استاد شناخته شده در تبلیغات است، در سه سال گذشته به لطف شجاعت صداهایی که سعی می کرد سکوت کند، تا حد زیادی شکست خورده است.
این نیز داستان چگونگی تغییر روزنامه نگاری از 7 اکتبر 2023 است.
رسانه های غربی و چهره های برجسته آنها اغلب ادعا می کردند که در پوشش خود از جنگ نسل کشی "بی طرف" هستند.
اما مفهوم بی طرفی در روزنامه نگاری در میان نسل کشی زیر سوال است.
رسانه های غربی به ندرت با توجه به اصول اولیه روزنامه نگاری و استانداردهای حرفه ای بی طرف بودند. تاکنون بیش از ۷۴ هزار فلسطینی در غزه کشته شده اند. اما رسانه های غربی اغلب در هنگام گزارش در مورد این قتل ها، به راحتی از اسرائیل محافظت می کنند.
فلسطینی ها عمدتاً در شرایطی کشته شدند که قوانین جنگ را نقض کردند. این جزئیات برجسته نشد و روایت اسرائیلی که حماس از غیرنظامیان فلسطینی به عنوان سپر انسانی استفاده می کرد، تقویت شد.
هنگامی که آنا آل سعود، روزنامه نگار آل سعود، در حمله ای هدفمند در مقابل بیمارستان آل سعود در ماه اوت 2025 کشته شد، سی ان اتهام اسرائیل مبنی بر اینکه او برای یک سلول حماس در پاراگراف دوم خود کار می کرد، اتهامی مبنی بر مخالفت با الجزیره را صادر کرد.
هفته ها قبل از کشتار، ایرن خان، گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد آزادی عقیده و بیان، علیه «تهدیدها و اتهامات تکراری» علیه القاعده توسط ارتش اسرائیل هشدار داده بود.
اسرائیل ۲۲ نفر را از جمله پنج روزنامه نگار که یکی از آنها برای الجزیره کار می کرد، در یک اعتصاب «دو ضربه» در سپتامبر ۲۰۲۵ به قتل رساند. او ادعا کرد که یک «دوربین توده ای» را هدف قرار داده است. اکثر رسانه ها داستان را اجرا کردند. خبرگزاری رویترز که روزنامه نگارش نیز در این حمله کشته شد، تایید کرد که این دوربین متعلق به آن است.
به طور مشابه، هنگامی که اسرائیل پرسنل رسانه ای را در اوایل جنگ در لبنان هدف قرار داد، یک خبرگزاری آسمان، آن را ضربه ای بر یک پخش کننده "حزب الله متصل" خواند.
اسرائیل همچنین متهم به حبس و شکنجه روزنامه نگاران فلسطینی برای انجام کار خود شده است. در طول جنگ genocidal، تلاش کرده است تا روایت را در داخل کشور نیز کنترل کند و در Haaretz برای پوشش حیاتی خود از شکست نخست وزیر بنیامین نتانیاهو در 7 اکتبر 2023، و جنایات در غزه و کرانه غربی اشغال شده است.
دولت نتانیاهو ممنوعیت الجزیره را تصویب کرد و شبکه را تهدید امنیتی خواند. الجزیره این تعطیلی را به عنوان «اقدام جنایی» توصیف کرد و هشدار داد که سرکوب مطبوعات آزاد اسرائیل «برخلاف قوانین بین المللی و بشردوستانه» است.
این اولین باری نیست که الجزیره هدف قرار گرفته است. در سال ۲۰۲۱، دفتر الجزایر غزه در یک حمله موشکی اسرائیل تخریب شد. اسرائیل حتی قبل از اکتبر 2023، بسیاری از روزنامه نگاران الجزیره را کشته است.
شیرن ابو آکله، صدای فلسطین را در نظر گرفت، توسط یک سرباز اسرائیلی کشته شد در حالی که او در سال 2022 در کرانه غربی اشغال شده بود. قاتل او هرگز به خاطر قتل متهم نشد.
آسال راد، فعال و مورخ خاورمیانه، رسانه های غربی را متهم به فعال کردن حملات به روزنامه نگاران کرده است.
هنگامی که شما آنچه اسرائیل می گوید را تکرار می کنید، شما در حال ایجاد فضا برای مشروعیت بخشیدن به هدف قرار دادن همکاران خود هستید، او در مصاحبه ای با روزنامه نگاری کلمبیا در 30 سپتامبر گفت.
در حالی که گزارش تجاوز روسیه به اوکراین، رسانه ها در سراسر جهان به درستی قربانیان را انسانی کردند.
اما همان استاندارد روزنامه نگاری نیز از دست رفته بود، که رسانه های غربی در مورد فلسطینی های کشته شده توسط اسرائیل گزارش دادند. در عوض، آنها در زمان هایی به عنوان آسیب جانبی به تصویر کشیده شدند و مرگ و میر آنها ناشی از مبارزه بین دو طرف بود.
اسرائیل در سه سال گذشته بیش از ۲۱ هزار کودک را در غزه کشته است. اما چهره هزاران نوزاد، کودکان و مادران و رنج و ناامیدی آنها اغلب تحت آمار دفن شده است. آنها بی نام، بی چهره، زندگی و داستان های خود را بی ارزش از درمان انسان می دانستند.
علاوه بر این، گزارش های غربی اغلب فاقد متن تاریخی هستند و تاریخ اشغال وحشیانه اسرائیل، گسترش سرزمینی و پاکسازی قومی فلسطینی ها را در بر می گیرد. بیش از ۷۵۰ هزار فلسطینی از خانه هایشان اخراج یا آواره شدند که منجر به تشکیل اسرائیل در سال ۱۹۴۸ شد. اسرائیل از آن زمان به زور فلسطینی های بیشتری را از قلمرو اشغال شده آواره کرده است.
رهبران اسرائیلی در حال حاضر به طور علنی با استقرار دولت فلسطین به عنوان بخشی از راه حل دو دولت و دولت های پی در پی در حال گسترش شهرک های غیر قانونی در سرزمین های فلسطین مخالفت می کنند.
رسانه های غربی اغلب خشونت و گسترش غیر قانونی دولت را به عنوان جداگانه، زمانی که در واقع، دولت اسرائیل مسلح، تامین مالی و معافیت به کسانی که درگیر هستند، ارائه می دهند.
اساساً، رفتار با اسرائیل – یک قدرت اشغالگر در غزه و کرانه باختری – و فلسطینیان به عنوان طرف های برابر خود مشکل ساز است. روزنامه نگاری عینی نیست؛ خیلی دور از آن است. این عدم تقارن ذاتی در این معادله را از دست می دهد. از یک طرف، یک قدرت نظامی بزرگ در اشغال غیر قانونی سرزمین مردم دیگر است، یک جنگ genocidal را بر روی آنها راه اندازی می کند و به دنبال پاکسازی قومی آنها است؛ از سوی دیگر یک جنبش مقاومت فلسطینی متشکل از رشته های متعدد تنها در مبارزه خود برای دستیابی به خودمختاری، یک حق تضمین شده تحت منشور سازمان ملل متحد است.
اعتراض مستلزم آن است که گزارش های خبری حاکی از استفاده اسرائیل از نیروی نامتناسب و شلیک سلاح های ممنوع در مناطق غیرنظامی باشد – نقض قوانین جنگ و جنایات جنگی. در عوض، کارشناسان و مفسران فلسطینی کسانی بودند که برای محکوم کردن حماس به عنوان شرایطی که حتی شنیده می شد، تلاش کردند.
با این حال، پوشش جامع رسانه های غربی بدون چالش پیش نرفت. شورش در چندین اتاق خبر، از جمله BBC و نیویورک تایمز.
بیش از 1500 روزنامه نگار غربی از سازمان های خبری مختلف نامه ای سرگشاده علیه پوشش جنگ نسل کشی اسرائیل در غزه امضا کردند. هشت روزنامه نگار بی بی بی سی نامه ای سرگشاده نوشت و رسانه ها را متهم به عدم گزارش دقیق درباره درگیری اسرائیل و فلسطین کرد.
آنها سازمان خود را متهم به اجرای با تعصبات سرمقاله طرفدار اسرائیل، کاهش تلفات فلسطینی و سرکوب شرایط مانند "نسل کشی"، "apartheid" یا "مشارکت" کردند. بسیاری از روزنامه نگاران رنگین پوست در اعتراض استعفا دادند.
این امر اعتبار گزارش رسانه های غربی را در مورد مسائل مهم بین المللی در زمان تحولات جهانی به اثبات رسانده است.
با این حال، حملات بی سابقه اسرائیل به روزنامه نگاران مانع از گزارش فلسطینیان نشد. آنها زندگی خود را برای به دست آوردن داستان از طریق رسانه های اجتماعی، به ویژه TikTok و اینستاگرام به خطر انداختند.